Achthonderd werknemers maken in een kleine en snikhete fabriek kleding voor een bekende Amerikaanse kleding fabrikant. Dit is wat ik deze week heb mogen beleven tijdens een tour van een NGO die HIV testen en medicatie verstrekt aan werknemers in alle grote kledingfabrieken in Lesotho, met 39.000 werknemers de grootste industrie van dit land.
In de kliniek kom ik veel kledingindustrie werkers tegen. Omdat de werkers voornamelijk van het platteland komen, en nu ver weg zijn van hun partner, is de verspreiding van HIV in deze industrie enorm, meer dan 40 procent is HIV positief. Het aparte van de kleding industrie is ook dat de werkers nooit kleding zullen dragen die door hen zelf is gemaakt. Naast dat de kleding hier niet te koop is, verdien je ook maar 4 euro per dag…
Iets heel anders over kleding, de Sotho-deken. Dit is een wollen vierkante 2 gekleurde deken met een patroon van bijvoorbeeld het nationale symbool: de Basotho hoed, of bijvoorbeeld maïskolven. De dekens zijn behoorlijk prijzig, wel 50 euro. Maar goed, als je er 1 hebt, heb je hem voor je leven. Niks mooiers dan 2 bejaarde Sotho’s te zien lopen, vol trots in hun Sotho-deken. Er straalt waardigheid van ze uit.
Vanuit de verte kun je al zien of je met een ‘me (dame) of een ntate (meneer) te maken hebt: de heren dragen de deken vastgemaakt met een speld op de schouder, de dames middenvoor. Vooral in de winter is zo’n deken een uitkomst, helemaal voor de herders in de bergen, al kunnen die vaak niet een echte Sotho-deken bekostigen.
Verder moet ik bij kleding denken aan alle kleding die we van alle kanten krijgen. Zodra de kids hun kleren niet meer passen, kunnen wij anderen er weer tot een zegen mee zijn. Regelmatig zie je hier iemand lopen met een Nederlands shirt aan, met reclame van bijvoorbeeld de Nederlandse Hartstichting. Zo zie je maar weer waar je spullen uit de Humanitas bak terecht kunnen komen!
Tot slot de seShweshwe, de lokale stof. In 1001 verschillende motieven en kleuren kun je deze stof vinden waar de mooiste jurken van gemaakt worden. En de laatste 2 zondagen in februari kun je in de VBG giraffes kopen van deze stof, gemaakt door lokale dames die we met de opbrengst helpen meer stof etc. te kopen zodat hun bedrijfje kan gaan groeien.
NB: Liaparo betekent kleding
ik heb zo’n deken heerlijk even over de benen of om me heen als het in de avond wat kil is doei
Mooi verhaal ben weer een beetje bij Kom je wel even helpen met naaien hoop dit jaar. liefs Oma Nell
heey wat een leuk suk over de kledening die ze daar maken en dragen dat zou vast heel vleurig er uit zien en boukje heb jij ook wel eens die Kleding Gedragen
liefs maureen & bernhard en ruben
Lieve Boukje, Jakob Jan, Manoah, Jiddo en Kamiel,
wat heb ik zin om van die kleurige stof iets moois te naaien!Heb je een patroon van een Lesotho-jurk voor mij??? En wat mooi dat wij a.s. weekend in Groningen zijn en dus 1 of meerdere giraffes kunnen kopen. Knuffel en smoeliesmok van mij