Family Heemstra

“Twee reizigers komen aan bij een kolkende rivier met een paar kleine eilandjes maar ook een paar krokodillen. Ze staan aan de wal te kijken hoe gevaarlijk het is en durven eigenlijk niet de rivier over. Vanmiddag is bruiloft en dus is het noodzakelijk dat ze wel deze rivier over gaan, anders zullen ze er nooit komen…

Dan komt de redding, een sterke man die hun wel even komt helpen, meneer Relief. Relief zegt: “Ik draag jullie wel een voor en over de rivier, spring maar op mijn rug!”. De jongen springt als eerste en Relief stapt van eiland naar eiland. Totdat hij in het midden van de rivier is aangekomen en hij het niet meer kan houden, het is te zwaar en laat de jongen zakken. Relief gaat weer terug en de jongen staat, vol angst voor alle krokodillen, verstijfd op het eilandje in het midden van de rivier.

Dan komt er nog iemand aan, het is mevrouw Development. Zij gaat met de andere reiziger praten en vraagt wat er aan de hand is. De reiziger aan de wal legt uit dat ze naar de overkant willen, maar dat er allemaal gevaren zijn in de rivier. Dat meneer Relief is geweest en die tot de helft heeft geholpen maar dat ze nu niet meer verder kunnen.
Mevrouw Development ziet de problemen en oplossingen maar vraagt aan de reiziger hoe ze zelf denkt de rivier over te kunnen komen. De reiziger vertelt over de eilandjes en dat ze denkt zo wel de rivier over te kunnen maar dat ze bang is en gevaren ziet. Mevrouw Development vraagt of ze kan helpen en met haar de rivier over te gaan. Dit wil de reiziger wel en ze gaan hand in hand van eilandje naar eilandje. De reiziger wordt gerustgesteld en springt zelf verder van eiland naar eiland.

Eenmaal aan de overkant weet de tweede reiziger hoe het moet om de rivier over te komen en gaat weer terug naar de eerste, gestrande, reiziger om hem voor te doen hoe het moet en ze komen uiteindelijk beiden aan de overkant. Op eigen kracht.”

Dit verhaal illustreert de verschillen tussen twee soorten van hulp, noodhulp (relief) en ontwikkelingshulp (development) in een situatie waar enkel ontwikkelingshulp nodig is.

Noodhulp is nodig in noodsituaties als hongersnood, oorlogsituaties of uitbraak van ziekte (zie bijv. www.medair.org). Ontwikkelingshulp is een verbetering van leefomstandigheden.
Bij noodhulp word hulp geboden in middelen en geld, bij ontwikkelingshulp wordt een vaardigheid geleerd en worden de middelen die voorhanden zijn gebruikt. Noodhulp is een korte periode waarbij ontwikkelingshulp meer lange termijn is en gericht op verandering van denkwijzen. Bij noodhulp zijn externen, de helpers, de verantwoordelijken en bij ontwikkelingshulp de hulpvragenden zelf. Een uitdaging is het om daar waar ontwikkelingshulp nodig is, het ook te bieden en je toe te wijden om samen met mensen die rivier over te steken terwijl het misschien sneller lijkt, ze op je rug te nemen.

Laat mensen zelf een rivier oversteken en ze zullen het de volgende keer weer kunnen, en zelf mensen helpen die hetzelfde probleem hebben.

Mijn eigen ervaring in Moteng, in de bergen van Lesotho, is de verandering van denken. Van de lokale bevolking, maar ook die van mezelf.

Ik wil het liefst snel en efficiënt iets doen, niet wachten totdat de mensen van Moteng zelf met problemen komen. Het liefst wil ik ze vertellen welke problemen ik zie en wat oplossingen zijn.

Ook is het lastig om het idee van ‘je hand ophouden’ te veranderen. Toen we onlangs de verschillen tussen relief en development bespraken, zei een van de lokals: “We willen wel hulp en we kiezen voor development maar we hebben ook het geld nodig hoor!”. Ik zal geduld moeten hebben en de mensen in Moteng zullen moeten zien dat ze het zelf kunnen en zien welke middelen ze voorhanden hebben.

In Moteng zetten we met CHE (Christian Health Evangalism, www.chenetwork.org) een developmentprogramma op. Een lange termijn programma om te helpen hoe ze zelf, met behulp van trainingen, hun leefsituatie kunnen verbeteren waarbij ze zelf aangeven wat ze willen leren.

Volgende week komt CHE (Cor en Elsa Snieder) weer in Moteng. We kijken er naar uit!!