Family Heemstra

Dagen na het spreekuur moet ik nog steeds aan het meisje denken dat ik had gezien. Ze was ongeveer 16 jaar oud en zag er lusteloos en verdrietig uit. De vader vertelde een heel verhaal aan mij, maar ik kreeg slechts verschillende dingen mee uit het gesprek. Het was me niet helemaal duidelijk wat de problematiek was. Ik legde even uit dat ik mijn collega erbij ging halen die voor me zou vertalen.

De vader deed aan haar het hele verhaal opnieuw en ik zag dat het mijn collega raakte wat er gezegd werd. Ze stelde wat vragen en uiteindelijk legde ze uit wat er gebeurd was. Het meisje werd door haar buren een paar keer per week ontvoerd. Ze werd meegenomen naar heksen hoog in de bergen. Daar worden bizarre dingen met haar gedaan, zo wordt ze bijvoorbeeld gesneden en dit bloed word door hen opgedronken. Ook werd ze verkracht. Ik schrik, nog meer dan mijn collega, van dit verhaal en word er onpasselijk van.

Het meisje laat haar littekens zien en de vader is ten einde raad. Hij moet door de week weg van huis aangezien hij in de mijnen werkt, het meisje is dus alleen thuis en hij kan niet voor haar zorgen en haar beschermen. Wat moet er door die vader heen gaan? Ik word er boos van en vraag me af wat er nu moet gebeuren, aangifte doen lijkt me. Mijn collega verteld me vervolgens dat dit toch niet gaat gebeuren aangezien de politie er niets tegen zal doen.

Te bizar: niemand durft iets te doen omdat ze te bang zijn voor de heksen. Ze zijn allemaal bijgelovig en bang dat als ze iets doen dat de heksen hen dan zullen straffen.
Er is nog veel te doen maar vooral zijn deze culturele escapades ziekelijk. In het fysieke is Lesotho ziek maar ook geestelijk.

Het meisje is uiteindelijk door mijn collega ondergebracht bij haar familie die in een andere wijk van Maseru woont. Nu is het proces begonnen om ook psychisch te genezen.